پوچى و وهمى اين مكتب و روش رسيده ، و سر خورده از متابعت مكاتب الحادى و مادّى ، نياز فطرى و جبلّى خود را در وصول به هدفى فراتر از عالم مادّه و تجربهء دنيوى جستجو مىكند . حقيقتى كه بتواند وجدان تشنه و سرگشتهء او را سيراب نمايد ، و او را از سردرگمى و گيجى و تشتّت و اضطراب به در آورد . امروزه بشر به اين نكته رسيده است كه گرچه با پيشرفت علوم و فنون مادّى تا حدودى توانسته است رفاه دنيوى و لذّات نفسانى را براى او حاصل نمايد ، امّا بهيچوجه نتوانسته است ذرّه‌اى از مرتبه و حقيقت عقلانى او را به سمت و سوى خود جلب نمايد . ترقّيات علمى و پيشرفت تكنولوژى و كشف اسرار عناصر مادّى فقط و فقط در راستاى ترفيع حيات دنيوى او به كار گرفته شده است و زندگى مادّى را براى او مرفّه‌تر نموده است ، و نيل به شهوات و هوسهاى حيوانى را هر چه وقيح‌تر و زشت‌تر براى او فراهم آورده است ، نه بيشتر . امروزه انسان از خود سؤال مىكند : اين ترقّى و تكامل تكنولوژى چه دستاوردى جهت اصلاح نفس و تزكيهء روح و تحصيل آرامش براى او به ارمغان آورده است ؟ آيا تمدّن امروز تحوّلى در نگرش انسان به ارزشهاى معنوى و معيارهاى روابط اجتماعى ايجاد نموده است ؟ آيا صعود بشر به قلل رفيعهء علوم و فنون دنيوى موجب تكامل قواى عاقله و حاكميّت فطرت و وجدان او در امور شخصى و اجتماعى او شده است ؟ و آيا قضاوت او دربارهء انحطاط اخلاقى و